Hallo… of Zalig Passen!(Buna… Paste Fericit!)

Dag 1- Levenslust

We zijn terug van Belgie. Alle activiteiten zijn voorbij. Iedereen heeft gevraagd ‘Hoe ist er geweest?’…en ik kon niets anders dan ‘wonderbaar’ zeggen. Ik zag dat de mensen meer informaties over wilden en ik wist niet waaran te beginnen! Ik had de laatste uuren voor ons depaar vers in mijn geheugen….de tranen van onze kinderen (roemense en Belgische kinderen). Het is raar hoe snel een vrindschaap kan ontstaan in maar 10 dagen.. De tal was geen obstakel maar een uitdaging voor onze gasten..

 Maar laat ons met het begin beginnen…dag 1….dag van vertrek! Hoe ist het geweest? Druk, kinderen tellen, bagages tellen , papieren controlereen, wachten in het vertrekzaal van de luchthaven Baneasa, de vlieger die opsteeg…..emoties en zenuwen…landen op het vligveld van Charleroi, terugzien van onze vrienden van vorig jaar…conversaties, lachen….een perfecte dag!

De photos zijn de beste getuigen van die dag, maar ik wil het zelf nog over hebben. Die dag zijn we van ‘Ciresarii’ met de bus richting de luchthaven vertrokken; op de bus kon jij geen enkele kidjes stem horen, de zenuwen waren te groot:! De volwassens daarentegen bleven spreken..over papieren, documenten die we nodig hadden aan de douane, over de activiteiten die we in Belgie gepland hadden enzv. Ton we op de luchthaven van baneasa aangekomen zijn konden we weeral de stemmen van onze gasten horen……iedereen wou tijdens het vliegen aan het raam staan;)Door de douane zijn we goed doorgekomen; de kinderen vonden de securair controle heel spannend zoals ze al in de filmen gezien hebben

 

Uiteindelijk zijn we geland, weer door de douane en dan naar buiten waar we onze vrienden teruggezien hebben….ze stonden voor ons te wachten….we zijn samen in de bus gestapt richting…Levenslust!

NOTA:

Prima zi la Levenslust, o zi perfecta. Traducerea in olandeza a postarii de pe blog a primei zi in Belgia.